meters-en-peters-w

Burgerzin: investeren in de ander

Een school wil mensen opvoeden tot leerling, zodat ze goed leren leren en een diploma behalen, waarmee ze later aan de slag kunnen in het werkveld of in het hoger onderwijs. Maar kan – en moet – een school niet meer zijn dan dat?

Wat peters en meters leren met dit project – de eigen ontplooiingskansen of het optimaliseren van individuele talenten – is ongetwijfeld goed voor hen zelf. Maar hoe geef je dan betekenis aan je eigen leven in verband met het samenleven? Vind je deze betekenis enkel in jezelf, in je eigen noden en behoeften hier en nu? Is naar school gaan een economische activiteit, enkel gericht op het produceren van talenten, leerwinst, prestaties, output, efficiëntie, …?

De mens is van nature ongetwijfeld een egoïstisch wezen. Maar als mens leef je ook in een cultuur en daar ben je niet alleen mens maar ook een burger. Als burger die leeft in een maatschappij ben je niet alleen bezig met jezelf maar ook met anderen: samenleven met anderen kan niet zonder te investeren anderen. Veel motieven om iets te doen voor een ander komen uiteindelijk neer op eigenbelang: omdat je er iets aan verdient zoals punten op een rapport of geld (behoefte aan zekerheid), omdat de ander iets voor jou doet als wederdienst (behoefte aan zorg of vertrouwen), om problemen te vermijden (behoefte aan rust en harmonie), om aardig en lief gevonden te worden (behoefte aan aanvaarding), omdat je bedreigd wordt (behoefte aan veiligheid), omdat je er plezier aan beleeft om voor anderen te zorgen (behoefte aan zingeving), …

Met dit project leren peters en meters inzien dat investeren in de ander niet alleen een eigen voordeel moet opbrengen of een eigen behoefte moet bevredigen, maar dat het essentieel verbonden is met samenleven, leven met elkaar. Zoals Hannah Arendt zou zeggen: “Heb de wereld meer lief dan jezelf.”

Brasschaat